dzie-wior

Dziewior (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziewior

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziewiorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziewiorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziewiorapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziewiorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziewioramimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziewiorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziewiorommnoga celownikmęski osobowy
Dziewiorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziewiorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziewiorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziewiorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziewiorówmnoga biernikmęski osobowy
Dziewiorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziewiorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziewiorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziewiorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziewiorzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Dziewior (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dziewior

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziewiorpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziewiorpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziewiorpojedyncza mnoga celownikżeński
Dziewiorpojedyncza mnoga biernikżeński
Dziewiorpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziewiorpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziewiorpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz