dzi-kie-wi-czu

Dzikiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dzikiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzikiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dzikiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dzikiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Dzikiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dzikiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dzikiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dzikiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dzikiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dzikiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Dzikiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Dzikiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dzikiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Dzikiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dzikiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dzikiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dzikiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dzikiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Dzikiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dzikiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz