dzi-kow-cza-nie

dzikowczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dzikowczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzikowczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
dzikowczanmnoga biernikmęski osobowy
dzikowczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
dzikowczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
dzikowczaniemnoga mianownikmęski osobowy
dzikowczaniemnoga wołaczmęski osobowy
dzikowczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
dzikowczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dzikowczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
dzikowczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dzikowczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dzikowczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dzikowczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
dzikowczanommnoga celownikmęski osobowy
dzikowczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dzikowczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
dzikowczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz