dzi-ko-wic-cy

Dzikowiccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dzikowicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzikowiccymnoga mianownikmęski osobowy
Dzikowiccymnoga wołaczmęski osobowy
Dzikowickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dzikowickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dzikowickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dzikowickichmnoga biernikmęski osobowy
Dzikowickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dzikowickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dzikowickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dzikowickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dzikowickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dzikowickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dzikowickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dzikowickimmnoga celownikmęski osobowy
Dzikowickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dzikowickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dzikowickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz