dzi-ku-sa

dzikusa (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dzikus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dzikuspojedyncza mianownikmęski osobowy
dzikusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dzikusapojedyncza biernikmęski osobowy
dzikusachmnoga miejscownikmęski osobowy
dzikusamimnoga narzędnikmęski osobowy
dzikusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dzikusimnoga mianownikmęski osobowy
dzikusimnoga wołaczmęski osobowy
dzikusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dzikusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
dzikusommnoga celownikmęski osobowy
dzikusowipojedyncza celownikmęski osobowy
dzikusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dzikusówmnoga biernikmęski osobowy
dzikusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dzikusymnoga biernikmęski zwierzęcy
dzikusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz