dzio-ba-cy

dziobacy (nazwa pospolita) rzeczownik pot.;środ.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziobak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziobacymnoga mianownikmęski osobowy
dziobacymnoga wołaczmęski osobowy
dziobakpojedyncza mianownikmęski osobowy
dziobakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dziobakapojedyncza biernikmęski osobowy
dziobakachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziobakamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziobakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziobakimnoga biernikmęski zwierzęcy
dziobakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziobakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziobakommnoga celownikmęski osobowy
dziobakowipojedyncza celownikmęski osobowy
dziobakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziobakówmnoga biernikmęski osobowy
dziobakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziobakupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziobakpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziobakpojedyncza mnoga celownikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga biernikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz