dzio-ba-ka

Dziobaka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziobak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziobakpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
dziobakapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
dziobakapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
dziobakachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
dziobakamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
dziobakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziobakimnoga biernikmęski zwierzęcy
dziobakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziobakiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
dziobakommnoga celownikmęski zwierzęcy
dziobakowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
dziobakówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
dziobakupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
dziobakupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
Dziobakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziobakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziobakapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziobakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziobakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziobakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziobakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziobakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziobakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziobakommnoga celownikmęski osobowy
Dziobakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziobakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziobakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziobakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziobakówmnoga biernikmęski osobowy
Dziobakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziobakupojedyncza wołaczmęski osobowy

dziobaka (nazwa pospolita) rzeczownik pot.;środ.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dziobak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziobacymnoga mianownikmęski osobowy
dziobacymnoga wołaczmęski osobowy
dziobakpojedyncza mianownikmęski osobowy
dziobakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dziobakapojedyncza biernikmęski osobowy
dziobakachmnoga miejscownikmęski osobowy
dziobakamimnoga narzędnikmęski osobowy
dziobakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziobakimnoga biernikmęski zwierzęcy
dziobakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziobakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dziobakommnoga celownikmęski osobowy
dziobakowipojedyncza celownikmęski osobowy
dziobakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dziobakówmnoga biernikmęski osobowy
dziobakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dziobakupojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziobakpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dziobakpojedyncza mnoga celownikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga biernikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dziobakpojedyncza mnoga wołaczżeński

dziobaka (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dziobak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziobakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dziobakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dziobakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziobakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dziobakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dziobakimnoga mianownikmęski rzeczowy
dziobakimnoga biernikmęski rzeczowy
dziobakimnoga wołaczmęski rzeczowy
dziobakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dziobakommnoga celownikmęski rzeczowy
dziobakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dziobakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dziobakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dziobakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz