dziob-ce

dziobce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dziobiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziobcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziobcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dziobcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dziobcemnoga mianownikmęski rzeczowy
dziobcemnoga biernikmęski rzeczowy
dziobcemnoga wołaczmęski rzeczowy
dziobcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dziobcommnoga celownikmęski rzeczowy
dziobcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dziobcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dziobcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dziobcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dziobiecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dziobiecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz