dzio-bu

dziobu (nazwa pospolita) rzeczownik mors.;żegl.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dziób

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziobapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziobachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dziobamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dziobempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dziobiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dziobiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dziobommnoga celownikmęski rzeczowy
dziobowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dziobówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dziobupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziobymnoga mianownikmęski rzeczowy
dziobymnoga biernikmęski rzeczowy
dziobymnoga wołaczmęski rzeczowy
dzióbpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dzióbpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Dzióbpojedyncza mnoga mianownikżeński
Dzióbpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dzióbpojedyncza mnoga celownikżeński
Dzióbpojedyncza mnoga biernikżeński
Dzióbpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dzióbpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dzióbpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz