dziub-czy-ka-mi

Dziubczykami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziubczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziubczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziubczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziubczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziubczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziubczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziubczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziubczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziubczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziubczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziubczykommnoga celownikmęski osobowy
Dziubczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziubczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziubczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziubczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziubczykówmnoga biernikmęski osobowy
Dziubczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziubczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz