dziu-bec-cy

Dziubeccy (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziubecki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziubeccymnoga mianownikmęski osobowy
Dziubeccymnoga wołaczmęski osobowy
Dziubeckipojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziubeckipojedyncza wołaczmęski osobowy
Dziubeckichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziubeckichmnoga biernikmęski osobowy
Dziubeckichmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziubeckiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziubeckiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziubeckiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziubeckiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziubeckiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Dziubeckiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Dziubeckimmnoga celownikmęski osobowy
Dziubeckimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziubeckimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziubeckimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz