dziub-ku

Dziubku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziubek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziubekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziubkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziubkapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziubkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziubkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziubkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziubkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziubkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziubkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziubkommnoga celownikmęski osobowy
Dziubkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziubkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziubkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziubkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziubkówmnoga biernikmęski osobowy
Dziubkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziubkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz