dziu-pla-ka-mi

dziuplakami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dziuplak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziuplakpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
dziuplakapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
dziuplakapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
dziuplakachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
dziuplakamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
dziuplakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dziuplakimnoga biernikmęski zwierzęcy
dziuplakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dziuplakiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
dziuplakommnoga celownikmęski zwierzęcy
dziuplakowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
dziuplakówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
dziuplakupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
dziuplakupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz