dziu-plan-ka-mi

dziuplankami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziuplanka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziuplancepojedyncza celownikżeński
dziuplancepojedyncza miejscownikżeński
dziuplanekmnoga dopełniaczżeński
dziuplankapojedyncza mianownikżeński
dziuplankachmnoga miejscownikżeński
dziuplankamimnoga narzędnikżeński
dziuplankąpojedyncza narzędnikżeński
dziuplankępojedyncza biernikżeński
dziuplankimnoga mianownikżeński
dziuplankimnoga biernikżeński
dziuplankimnoga wołaczżeński
dziuplankipojedyncza dopełniaczżeński
dziuplankopojedyncza wołaczżeński
dziuplankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz