dziu-plo-wi

dziuplowi (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dziupel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziupelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dziupelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dziuplapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziuplachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dziuplamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dziuplemnoga mianownikmęski rzeczowy
dziuplemnoga biernikmęski rzeczowy
dziuplemnoga wołaczmęski rzeczowy
dziuplempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dziuplimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dziuplommnoga celownikmęski rzeczowy
dziuplowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dziuplupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dziuplupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz