dziu-raw-kę

dziurawkę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziurawka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziurawcepojedyncza celownikżeński
dziurawcepojedyncza miejscownikżeński
dziurawekmnoga dopełniaczżeński
dziurawkapojedyncza mianownikżeński
dziurawkachmnoga miejscownikżeński
dziurawkamimnoga narzędnikżeński
dziurawkąpojedyncza narzędnikżeński
dziurawkępojedyncza biernikżeński
dziurawkimnoga mianownikżeński
dziurawkimnoga biernikżeński
dziurawkimnoga wołaczżeński
dziurawkipojedyncza dopełniaczżeński
dziurawkopojedyncza wołaczżeński
dziurawkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz