dzi-wacz-ce

dziwaczce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziwaczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziwaczcepojedyncza celownikżeński
dziwaczcepojedyncza miejscownikżeński
dziwaczekmnoga dopełniaczżeński
dziwaczkapojedyncza mianownikżeński
dziwaczkachmnoga miejscownikżeński
dziwaczkamimnoga narzędnikżeński
dziwaczkąpojedyncza narzędnikżeński
dziwaczkępojedyncza biernikżeński
dziwaczkimnoga mianownikżeński
dziwaczkimnoga biernikżeński
dziwaczkimnoga wołaczżeński
dziwaczkipojedyncza dopełniaczżeński
dziwaczkopojedyncza wołaczżeński
dziwaczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz