dziw-ce

dziwce (nazwa pospolita) rzeczownik pogard.;pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dziwka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziwcepojedyncza celownikżeński
dziwcepojedyncza miejscownikżeński
dziwekmnoga dopełniaczżeński
dziwkapojedyncza mianownikżeński
dziwkachmnoga miejscownikżeński
dziwkamimnoga narzędnikżeński
dziwkąpojedyncza narzędnikżeński
dziwkępojedyncza biernikżeński
dziwkimnoga mianownikżeński
dziwkimnoga biernikżeński
dziwkimnoga wołaczżeński
dziwkipojedyncza dopełniaczżeński
dziwkopojedyncza wołaczżeński
dziwkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz