dzi-wi-ku

Dziwiku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziwik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziwikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziwikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziwikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziwikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziwikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziwikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziwikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziwikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziwikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziwikommnoga celownikmęski osobowy
Dziwikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziwikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziwikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziwikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziwikówmnoga biernikmęski osobowy
Dziwikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziwikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz