dziw-ni-ka-mi

Dziwnikami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dziwnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dziwnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dziwnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dziwnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Dziwnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dziwnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dziwnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dziwnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dziwnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dziwnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dziwnikommnoga celownikmęski osobowy
Dziwnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dziwnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dziwnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dziwnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dziwnikówmnoga biernikmęski osobowy
Dziwnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dziwnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz