dzi-wo-two-ru

dziwotworu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dziwotwór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dziwotworapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziwotworachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dziwotworamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dziwotworempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dziwotworommnoga celownikmęski rzeczowy
dziwotworowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dziwotworówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dziwotworupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dziwotworymnoga mianownikmęski rzeczowy
dziwotworymnoga biernikmęski rzeczowy
dziwotworymnoga wołaczmęski rzeczowy
dziwotworzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dziwotworzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dziwotwórpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dziwotwórpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz