dzwo-niar-ka-mi

Dzwoniarkami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dzwoniarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dzwoniarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dzwoniarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dzwoniarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Dzwoniarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dzwoniarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dzwoniarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dzwoniarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Dzwoniarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dzwoniarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dzwoniarkommnoga celownikmęski osobowy
Dzwoniarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dzwoniarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dzwoniarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dzwoniarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dzwoniarkówmnoga biernikmęski osobowy
Dzwoniarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dzwoniarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz