däni-ken

Däniken (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Däniken

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dänikenpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dänikenapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dänikenapojedyncza biernikmęski osobowy
Dänikenachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dänikenamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dänikenempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dänikeniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dänikeniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dänikenommnoga celownikmęski osobowy
Dänikenowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dänikenowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dänikenowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dänikenówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dänikenówmnoga biernikmęski osobowy
Dänikenymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dänikenymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dänikenymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz