dąba-la

Dąbala (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dąbal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dąbalpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dąbalapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dąbalapojedyncza biernikmęski osobowy
Dąbalachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dąbalamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dąbalemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dąbalemnoga biernikmęski zwierzęcy
Dąbalemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dąbalempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dąbalommnoga celownikmęski osobowy
Dąbalowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dąbalowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dąbalowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dąbalówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dąbalówmnoga biernikmęski osobowy
Dąbalupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dąbalupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz