dąbrom

dąbrom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dąbr

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dąbrpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dąbrpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dąbrachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dąbramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dąbrempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dąbrommnoga celownikmęski rzeczowy
dąbrowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dąbrówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dąbrupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dąbrymnoga mianownikmęski rzeczowy
dąbrymnoga biernikmęski rzeczowy
dąbrymnoga wołaczmęski rzeczowy
dąbrzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dąbrzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz