dąbrow-ni-ka

dąbrownika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dąbrownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dąbrownikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dąbrownikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dąbrownikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dąbrownikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dąbrownikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dąbrownikimnoga mianownikmęski rzeczowy
dąbrownikimnoga biernikmęski rzeczowy
dąbrownikimnoga wołaczmęski rzeczowy
dąbrownikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dąbrownikommnoga celownikmęski rzeczowy
dąbrownikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dąbrownikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dąbrownikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dąbrownikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz