dębak

dębak (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dębak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dębakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dębakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dębakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dębakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dębakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dębakimnoga mianownikmęski rzeczowy
dębakimnoga biernikmęski rzeczowy
dębakimnoga wołaczmęski rzeczowy
dębakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dębakommnoga celownikmęski rzeczowy
dębakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dębakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dębakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dębakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz