dłu-bis

Dłubis (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Dłubis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dłubispojedyncza mianownikmęski osobowy
Dłubisapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dłubisapojedyncza biernikmęski osobowy
Dłubisachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dłubisamimnoga narzędnikmęski osobowy
Dłubisempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dłubisiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dłubisiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dłubisommnoga celownikmęski osobowy
Dłubisowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dłubisowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dłubisowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dłubisówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dłubisówmnoga biernikmęski osobowy
Dłubisymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dłubisymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dłubisymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Dłubis (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Dłubis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dłubispojedyncza mnoga mianownikżeński
Dłubispojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Dłubispojedyncza mnoga celownikżeński
Dłubispojedyncza mnoga biernikżeński
Dłubispojedyncza mnoga narzędnikżeński
Dłubispojedyncza mnoga miejscownikżeński
Dłubispojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz