dłu-to-wia-na-mi

dłutowianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dłutowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dłutowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
dłutowianmnoga biernikmęski osobowy
dłutowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
dłutowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
dłutowianiemnoga mianownikmęski osobowy
dłutowianiemnoga wołaczmęski osobowy
dłutowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
dłutowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dłutowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
dłutowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dłutowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dłutowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dłutowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
dłutowianommnoga celownikmęski osobowy
dłutowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dłutowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
dłutowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz