dźa-ta-ka

dźataka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dźataka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dźatacepojedyncza celownikżeński
dźatacepojedyncza miejscownikżeński
dźatakmnoga dopełniaczżeński
dźatakapojedyncza mianownikżeński
dźatakachmnoga miejscownikżeński
dźatakamimnoga narzędnikżeński
dźatakąpojedyncza narzędnikżeński
dźatakępojedyncza biernikżeński
dźatakimnoga mianownikżeński
dźatakimnoga biernikżeński
dźatakimnoga wołaczżeński
dźatakipojedyncza dopełniaczżeński
dźatakopojedyncza wołaczżeński
dźatakommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz