dźwi-gni-ku

dźwigniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dźwignik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dźwignikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dźwignikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dźwignikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dźwignikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dźwignikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dźwignikimnoga mianownikmęski rzeczowy
dźwignikimnoga biernikmęski rzeczowy
dźwignikimnoga wołaczmęski rzeczowy
dźwignikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dźwignikommnoga celownikmęski rzeczowy
dźwignikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dźwignikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dźwignikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dźwignikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz