edyk-tu

edyktu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: edykt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
edykciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
edykciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
edyktpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
edyktpojedyncza biernikmęski rzeczowy
edyktachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
edyktamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
edyktempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
edyktommnoga celownikmęski rzeczowy
edyktowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
edyktówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
edyktupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
edyktymnoga mianownikmęski rzeczowy
edyktymnoga biernikmęski rzeczowy
edyktymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz