edy-li-te-ty

edylitety (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: edylitet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
edyliteciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
edyliteciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
edylitetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
edylitetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
edylitetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
edylitetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
edylitetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
edylitetommnoga celownikmęski rzeczowy
edylitetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
edylitetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
edylitetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
edylitetymnoga mianownikmęski rzeczowy
edylitetymnoga biernikmęski rzeczowy
edylitetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz