edy-to-ro-wie

edytorowie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: edytor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
edytorpojedyncza mianownikmęski osobowy
edytorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
edytorapojedyncza biernikmęski osobowy
edytorachmnoga miejscownikmęski osobowy
edytoramimnoga narzędnikmęski osobowy
edytorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
edytorommnoga celownikmęski osobowy
edytorowipojedyncza celownikmęski osobowy
edytorowiemnoga mianownikmęski osobowy
edytorowiemnoga wołaczmęski osobowy
edytorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
edytorówmnoga biernikmęski osobowy
edytorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
edytorymnoga biernikmęski zwierzęcy
edytorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
edytorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
edytorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
edytorzymnoga mianownikmęski osobowy
edytorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz