ego-cen-try-ku

egocentryku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: egocentryk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
egocentrycymnoga mianownikmęski osobowy
egocentrycymnoga wołaczmęski osobowy
egocentrykpojedyncza mianownikmęski osobowy
egocentrykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
egocentrykapojedyncza biernikmęski osobowy
egocentrykachmnoga miejscownikmęski osobowy
egocentrykamimnoga narzędnikmęski osobowy
egocentrykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
egocentrykimnoga biernikmęski zwierzęcy
egocentrykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
egocentrykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
egocentrykommnoga celownikmęski osobowy
egocentrykowipojedyncza celownikmęski osobowy
egocentrykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
egocentrykówmnoga biernikmęski osobowy
egocentrykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
egocentrykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz