eklek-ty-ku

eklektyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: eklektyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eklektycymnoga mianownikmęski osobowy
eklektycymnoga wołaczmęski osobowy
eklektykpojedyncza mianownikmęski osobowy
eklektykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
eklektykapojedyncza biernikmęski osobowy
eklektykachmnoga miejscownikmęski osobowy
eklektykamimnoga narzędnikmęski osobowy
eklektykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
eklektykimnoga biernikmęski zwierzęcy
eklektykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
eklektykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
eklektykommnoga celownikmęski osobowy
eklektykowipojedyncza celownikmęski osobowy
eklektykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eklektykówmnoga biernikmęski osobowy
eklektykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
eklektykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz