ekle-re-rzy

eklererzy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: eklerer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eklererpojedyncza mianownikmęski osobowy
eklererapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
eklererapojedyncza biernikmęski osobowy
eklererachmnoga miejscownikmęski osobowy
eklereramimnoga narzędnikmęski osobowy
eklererempojedyncza narzędnikmęski osobowy
eklererommnoga celownikmęski osobowy
eklererowipojedyncza celownikmęski osobowy
eklererowiemnoga mianownikmęski osobowy
eklererowiemnoga wołaczmęski osobowy
eklererówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eklererówmnoga biernikmęski osobowy
eklererymnoga mianownikmęski zwierzęcy
eklererymnoga biernikmęski zwierzęcy
eklererymnoga wołaczmęski zwierzęcy
eklererzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
eklererzepojedyncza wołaczmęski osobowy
eklererzymnoga mianownikmęski osobowy
eklererzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz