eks-cen-try-cy

ekscentrycy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ekscentryk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ekscentrycymnoga mianownikmęski osobowy
ekscentrycymnoga wołaczmęski osobowy
ekscentrykpojedyncza mianownikmęski osobowy
ekscentrykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ekscentrykapojedyncza biernikmęski osobowy
ekscentrykachmnoga miejscownikmęski osobowy
ekscentrykamimnoga narzędnikmęski osobowy
ekscentrykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ekscentrykimnoga biernikmęski zwierzęcy
ekscentrykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ekscentrykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ekscentrykommnoga celownikmęski osobowy
ekscentrykowipojedyncza celownikmęski osobowy
ekscentrykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ekscentrykówmnoga biernikmęski osobowy
ekscentrykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ekscentrykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz