eks-pa-tria-cyj

ekspatriacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ekspatriacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ekspatriacjapojedyncza mianownikżeński
ekspatriacjachmnoga miejscownikżeński
ekspatriacjamimnoga narzędnikżeński
ekspatriacjąpojedyncza narzędnikżeński
ekspatriacjemnoga mianownikżeński
ekspatriacjemnoga biernikżeński
ekspatriacjemnoga wołaczżeński
ekspatriacjępojedyncza biernikżeński
ekspatriacjipojedyncza celownikżeński
ekspatriacjipojedyncza miejscownikżeński
ekspatriacjipojedyncza dopełniaczżeński
ekspatriacjopojedyncza wołaczżeński
ekspatriacjommnoga celownikżeński
ekspatriacjimnoga dopełniaczżeński
ekspatriacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz