eks-pa-trian-ci

ekspatrianci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ekspatriant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ekspatriancimnoga mianownikmęski osobowy
ekspatriancimnoga wołaczmęski osobowy
ekspatrianciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ekspatrianciepojedyncza wołaczmęski osobowy
ekspatriantpojedyncza mianownikmęski osobowy
ekspatriantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ekspatriantapojedyncza biernikmęski osobowy
ekspatriantachmnoga miejscownikmęski osobowy
ekspatriantamimnoga narzędnikmęski osobowy
ekspatriantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ekspatriantommnoga celownikmęski osobowy
ekspatriantowipojedyncza celownikmęski osobowy
ekspatriantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ekspatriantówmnoga biernikmęski osobowy
ekspatriantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ekspatriantymnoga biernikmęski zwierzęcy
ekspatriantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz