eks-ter-mi-na-cjo

eksterminacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: eksterminacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eksterminacjapojedyncza mianownikżeński
eksterminacjachmnoga miejscownikżeński
eksterminacjamimnoga narzędnikżeński
eksterminacjąpojedyncza narzędnikżeński
eksterminacjemnoga mianownikżeński
eksterminacjemnoga biernikżeński
eksterminacjemnoga wołaczżeński
eksterminacjępojedyncza biernikżeński
eksterminacjipojedyncza celownikżeński
eksterminacjipojedyncza miejscownikżeński
eksterminacjipojedyncza dopełniaczżeński
eksterminacjopojedyncza wołaczżeński
eksterminacjommnoga celownikżeński
eksterminacjimnoga dopełniaczżeński
eksterminacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz