eks-ter-na-tu

eksternatu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: eksternat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eksternaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
eksternaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
eksternatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
eksternatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
eksternatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
eksternatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
eksternatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
eksternatommnoga celownikmęski rzeczowy
eksternatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
eksternatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
eksternatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
eksternatymnoga mianownikmęski rzeczowy
eksternatymnoga biernikmęski rzeczowy
eksternatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz