eks-ter-ni-sto

eksternisto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: eksternista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eksternistapojedyncza mianownikmęski osobowy
eksternistachmnoga miejscownikmęski osobowy
eksternistamimnoga narzędnikmęski osobowy
eksternistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
eksternistępojedyncza biernikmęski osobowy
eksternistopojedyncza wołaczmęski osobowy
eksternistommnoga celownikmęski osobowy
eksternistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eksternistówmnoga biernikmęski osobowy
eksternistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
eksternistymnoga biernikmęski zwierzęcy
eksternistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
eksternistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
eksterniścimnoga mianownikmęski osobowy
eksterniścimnoga wołaczmęski osobowy
eksterniściepojedyncza celownikmęski osobowy
eksterniściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz