eks-tra-wer-ty-kach

ekstrawertykach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ekstrawertyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ekstrawertycymnoga mianownikmęski osobowy
ekstrawertycymnoga wołaczmęski osobowy
ekstrawertykpojedyncza mianownikmęski osobowy
ekstrawertykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ekstrawertykapojedyncza biernikmęski osobowy
ekstrawertykachmnoga miejscownikmęski osobowy
ekstrawertykamimnoga narzędnikmęski osobowy
ekstrawertykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ekstrawertykimnoga biernikmęski zwierzęcy
ekstrawertykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ekstrawertykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ekstrawertykommnoga celownikmęski osobowy
ekstrawertykowipojedyncza celownikmęski osobowy
ekstrawertykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ekstrawertykówmnoga biernikmęski osobowy
ekstrawertykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ekstrawertykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz