eks-u-lan-ty

eksulanty (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: eksulant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
eksulancimnoga mianownikmęski osobowy
eksulancimnoga wołaczmęski osobowy
eksulanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
eksulanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
eksulantpojedyncza mianownikmęski osobowy
eksulantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
eksulantapojedyncza biernikmęski osobowy
eksulantachmnoga miejscownikmęski osobowy
eksulantamimnoga narzędnikmęski osobowy
eksulantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
eksulantommnoga celownikmęski osobowy
eksulantowipojedyncza celownikmęski osobowy
eksulantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
eksulantówmnoga biernikmęski osobowy
eksulantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
eksulantymnoga biernikmęski zwierzęcy
eksulantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz