ele-ary

eleary (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny hist.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: elear

słowoliczbaprzypadekrodzaj
elearpojedyncza mianownikmęski osobowy
elearapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
elearapojedyncza biernikmęski osobowy
elearachmnoga miejscownikmęski osobowy
elearamimnoga narzędnikmęski osobowy
elearempojedyncza narzędnikmęski osobowy
elearommnoga celownikmęski osobowy
elearowipojedyncza celownikmęski osobowy
elearowiemnoga mianownikmęski osobowy
elearowiemnoga wołaczmęski osobowy
elearówmnoga dopełniaczmęski osobowy
elearówmnoga biernikmęski osobowy
elearymnoga mianownikmęski zwierzęcy
elearymnoga biernikmęski zwierzęcy
elearymnoga wołaczmęski zwierzęcy
elearzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
elearzepojedyncza wołaczmęski osobowy
elearzymnoga mianownikmęski osobowy
elearzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz