elek-tro-che-mi-ku

elektrochemiku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: elektrochemik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
elektrochemicymnoga mianownikmęski osobowy
elektrochemicymnoga wołaczmęski osobowy
elektrochemikpojedyncza mianownikmęski osobowy
elektrochemikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
elektrochemikapojedyncza biernikmęski osobowy
elektrochemikachmnoga miejscownikmęski osobowy
elektrochemikamimnoga narzędnikmęski osobowy
elektrochemikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
elektrochemikimnoga biernikmęski zwierzęcy
elektrochemikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
elektrochemikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
elektrochemikommnoga celownikmęski osobowy
elektrochemikowipojedyncza celownikmęski osobowy
elektrochemikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
elektrochemikówmnoga biernikmęski osobowy
elektrochemikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
elektrochemikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz