elek-tro-me-cha-ni-ku

elektromechaniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: elektromechanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
elektromechanicymnoga mianownikmęski osobowy
elektromechanicymnoga wołaczmęski osobowy
elektromechanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
elektromechanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
elektromechanikapojedyncza biernikmęski osobowy
elektromechanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
elektromechanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
elektromechanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
elektromechanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
elektromechanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
elektromechanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
elektromechanikommnoga celownikmęski osobowy
elektromechanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
elektromechanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
elektromechanikówmnoga biernikmęski osobowy
elektromechanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
elektromechanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz