elek-tro-tech-ni-ku

elektrotechniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: elektrotechnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
elektrotechnicymnoga mianownikmęski osobowy
elektrotechnicymnoga wołaczmęski osobowy
elektrotechnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
elektrotechnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
elektrotechnikapojedyncza biernikmęski osobowy
elektrotechnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
elektrotechnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
elektrotechnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
elektrotechnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
elektrotechnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
elektrotechnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
elektrotechnikommnoga celownikmęski osobowy
elektrotechnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
elektrotechnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
elektrotechnikówmnoga biernikmęski osobowy
elektrotechnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
elektrotechnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz