eman-cy-pan-ta-mi

emancypantami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: emancypant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
emancypancimnoga mianownikmęski osobowy
emancypancimnoga wołaczmęski osobowy
emancypanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
emancypanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
emancypantpojedyncza mianownikmęski osobowy
emancypantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
emancypantapojedyncza biernikmęski osobowy
emancypantachmnoga miejscownikmęski osobowy
emancypantamimnoga narzędnikmęski osobowy
emancypantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
emancypantommnoga celownikmęski osobowy
emancypantowipojedyncza celownikmęski osobowy
emancypantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
emancypantówmnoga biernikmęski osobowy
emancypantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
emancypantymnoga biernikmęski zwierzęcy
emancypantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz